შენ ხარ ვენახი, ახლად აყვავებული, ნორჩი კეთილი, ედემს შინა ნერგული, (ალვა სუნელი, სამოთხეს ამოსული,) (ღმერთმან შეგამკო ვერვინა გჯობს ქებული,) და თავით თვისით მზე ხარ და გაბრწყინვებული.