Eg veit at eg hekk på vindalt tre næter heile nie, med geir-odd såra og gjeven Odin, gjeven sjølv til meg sjølv uppå det treet som ingen veit kvar det av rotom renn. Ikkje braud dei bar meg, og brygg ikkje; ned eg nidstirde, tok upp runer, ropande tok dei, ned att der frå eg fall. Nie tryllesongar fekk eg av den fræge son til Boltorn, far til Bestla; og drikke eg fekk av den dyre mjøden, aust upp av Odrere. Då fór eg te fremjast og frod verte og vekse og finne meg vel. Ord meg av ord ord avla, verk meg av verk verk avla. Du runer finn teikna og tydde stavar, mykje store stavar, mykje sterke stavar, som fimbul-tul farga og høge makter maksla og Ragna-Ropt skar. For æser Odin, for alvar Dåin, Dvalin for dvergar